Τρίτη, 21 Ιουνίου 2016

Γιορτές μαθητών & γονέων 2016

Το παιχνίδι μας βοηθά να έρθουμε σε επαφή με τον αυθεντικό μας εαυτό, αυτον που δημιουργεί , αναλαμβάνει ευθύνες, χαίρεται,, συνεργάζεται και σχετίζεται προσωπικά.Βοηθά τους ανθρώπους, μικρούς και μεγάλους, να έρθουν πιο κοντά ,να ξεχάσουν τις διαφορές τους ,να νιώσουν οτι τους ενώνει ένας κοινός στόχος και να διενεργήσουν ως μέλη πια μιας κοινότητας. Αν δούμε το παιχνίδι μόνο σαν εκτόνωση και διαφυγή απο τις μέριμνες χάνουμε την ευκαιρία να αξιοποιήσουμε τα δομικά του στοιχεία και να εμπλουτιστούμε απο αυτά. Οι πάλιες γυμναστικές επιδείξεις αποτελούσαν σημαντικό γεγονός για μια σχολική κοινότητα, ωστόσο σήμερα φαντάζουν ξεπερασμένες. Σήμερα η σχολική κοινότητα έχει ανάγκη απο βίωμα, που προσκαλεί τους ανθρώπους να ανακαινίσουν το παλαιό, να εκσυγχρονίσουν και να δημιουργήσουν την δικιά τους παράδοση, όπου ο καθένας θα έχει ενεργό και ουσιαστικό ρόλο , θα νοιάζεται και θα μαθαίνει να μοιράζεται.
  Με αυτές τις σκέψεις, δάσκαλοι και γυμναστές, προσκαλέσαμε τους γονείς των περισσοτέρων τάξεων του σχολείου μας, να βιώσουν το πόσο όμορφα περνάνε τα παιδιά τους μαζί μας και να μεταγγίσουν την ζωντάνια τους.
Τα παρακάτω βίντεο έχουν δημιουργηθεί για να μας θυμίζουν πόσο όμορφα περάσαμε:  


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Σάββατο, 20 Φεβρουαρίου 2016

Ευλογημένη ήττα



του Λεωνίδα Καραϊσκου 

Αγώνας βόλεϊ παγκορασίδων! Και μερικοί μπαμπάδες είναι στο όριο καρδιακού επεισοδίου ουρλιάζοντας σκαρφαλωμένοι στα χαμηλά κιγκλιδώματα διαμαρτυρόμενοι προς νεόβγαλτους διαιτητές.
Δίπλα τους το έτερον ήμισυ υποδαυλίζει τη φωτιά που  καίει των συζύγων τα σωθικά..Άλλοι υιοθετούν διαφορετικό στυλ ειρωνευόμενοι αντιπάλους μπαμπάδες ότι τάχα μου έχουν ευνοϊκή διαιτησία. Κάποιοι λιγότερο εκδηλωτικοί "αυτομαστιγώνονται" τρώγοντας τα νύχια τους στη κερκίδα και με το πέρας του σετ φουμάρουν αρειμανίως εντός (τραγικό) ή εκτός γηπέδου. Ένας προπονητής σε ομάδα κορασίδων βγάζει όλα τα ντεσιμπέλ της φωνής του σε απόσταση αναπνοής από τα δύσμοιρα κοριτσάκια που τους έτυχε να εκπαιδεύονται δίπλα του (κανα δυο κλαίνε ακόμα). Ένας άλλος κόουτς συγχρωτίζεται με τους μπαμπάδες της κερκίδας, μονίμως αδικημένος και διαρκώς εκτός ιματισμού του.
Στο τέλος της διαδρομής για όλους τους παραπάνω υπάρχει μόνο η νίκη. Η ήττα είναι μια καταραμένη λέξη και ο καθένας κάνει ότι μπορεί να επηρεάσει καταστάσεις προς όφελος της ομάδας και των παιδιών του. Πόσο όμως ωφελούνται τα παιδιά βλέποντας αυτή την απαίτηση για νίκη; Είναι η νίκη τα πάντα και η ήττα το τίποτα; Για ποιο λόγο μεγαλώνουμε τα παιδιά μας μέσα στο γήπεδο; Ποιο σκοπό εξυπηρετούμε παραδίνοντας στο εργασιακό ή στο κοινωνικό περιβάλλον παιδιά που θα μισούν ή δε θα ξέρουν να χάνουν; Πώς θα μάθουν να διαχειρίζονται καταστάσεις όταν αδικηθούν, όταν ατυχήσουν, όταν ζήσουν σε συνθήκες ελλείμματος αξιοκρατίας;
Ας προσεγγίσουμε όμως λίγο πιο ψύχραιμα το θέμα: Ένας αγώνας μεταξύ παιδιών αλλά και ενηλίκων δεν είναι τίποτα άλλο από μια επικοινωνία ανθρώπων. Πάσα, καρφί, άμυνα, αντεπίθεση, πόντος, σετ, νίκη, ήττα, χαρά, λύπη. Όλες οι φάσεις και κάθε αποτέλεσμα βγάζουν συναίσθημα και σε συνάρτηση με τη κρισιμότητα, τον αντίπαλο και τις ιδιαιτερότητες που εμφανίζονται σε κάθε αγώνα, πάλλεται και το εύρος του συναισθήματος. Διαβεβαιώ όμως, το θετικό συναίσθημα της νίκης από μόνο του δε φέρνει τόση βελτίωση όσο μια ...θριαμβευτική ήττα συνοδευόμενη από την ιεροτελεστία της διαχείρισής της. Οι ήττες πρέπει να θεωρούνται φυσιολογικό μέρος της διαδικασίας και να είναι αγαπημένες αν στοχεύουμε στην εξέλιξη. Να μάθουμε να εντοπίζουμε τα λάθη μας, να συζητάμε σε ομαδικό και ατομικό πλαίσιο (αυτοκριτική), να εργαζόμαστε μεθοδικά και να προσμένουμε καρτερικά την επόμενη ευκαιρία επιτυχίας. Η ήττα είναι μια διαδικασία εξέλιξης, προόδου, μάθησης και μητέρα της επόμενης νίκης. Μη χάνουμε καμιά ευκαιρία!
Συμπερασματικά, τόσο άγχος, τόσα νεύρα πεταγμένα στο καλάθι των αχρήστων. Καθίστε καλοί μου μπαμπάδες, συμπαθείς μαμάδες και απολαύστε τις προσπάθειες όλων των παιδιών και στις δυο πλευρές του γηπέδου. Χαμογελάστε στη νίκη και κλείστε με νόημα το μάτι στην ήττα. Χειροκροτείστε όσους προσπαθούν στον αγωνιστικό χώρο. Μεταδώστε τις όμορφες και ήπιες αντιδράσεις στα παιδιά σας και δώστε τους μεγάλη προίκα που θα τα συνοδεύει εφ' όρου ζωής.  Ευχαριστείτε τους διαιτητές για το λειτούργημα που προσφέρουν σχεδόν εθελοντικά. Όσο πιο δυνατός είναι ο αντίπαλος τόσο περισσότερο χαϊδέψτε το παιδί σας στοργικά, αν έχασε. Μη φοβάστε να το αγγίξετε. Ανοίξτε τα μάτια σας και δείτε τον ιδρώτα που κυλά στο πρόσωπό του, συναισθανθείτε έστω για λίγο το μικρό δράμα του. Το ίδιο χάδι, το ίδιο άγγιγμα χρειάζεται και ο αντίπαλος. Ίδιος ιδρώτας κυλά και απο το δικό του πρόσωπο. Διδάξτε  αυτό το ήθος, αυτή την ενσυναίσθηση και αναμένετε τη στιγμή της ανταπόδοσης στη δική σας άτυχη μέρα (μια μεγάλη ήττα) που νομοτελειακά πλησιάζει. Πείτε τη σωστή ατάκα στο παιδάκι σας λίγο πριν αρχίσει ένα παιχνίδι και λίγο μόλις τελειώσει. Δώστε τη σωστή διάσταση σε κάτι που λέγεται παιχνίδι.
Τα παιδιά θυμούνται εικόνες, λόγια και πράξεις για πολύ πολύ καιρό. Να είναι θετικό αυτό που θα θυμούνται.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Δευτέρα, 19 Οκτωβρίου 2015

2η Πανελλήνια Αθλητική ημέρα



            



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Τρίτη, 28 Απριλίου 2015

Ένας χαμογελαστός άνθρωπος

Επειδή Φυσική Αγωγή χωρίς χαμόγελο είναι απλά Αγωγή ........
Ένας χαμογελαστός άνθρωπος 
Το μαγαζί της κυρα-Σοφίας ήταν χρόνια κλειστό. Από τότε που πέθανε ο συγχωρεμένος ο άντρας της, ο μαραγκός, κανείς δεν είχε ενδιαφερθεί να το νοικιάσει. Μόνο μια φορά ο Απόστολος, ο ανηψιός της κυρα-Γιώργαινας, είχε τολμήσει να το ζητήσει για κρεοπωλείο, μα μόλις άκουσε την τιμή, σταυροκοπήθηκε τρεις φορές κι έφυγε γρήγορα χωρίς να τολμήσει ούτε παζάρια να κάνει. Όχι πως νοιαζόταν και πολύ η κυρα-Σοφία. Τα παιδιά της ήταν φτασμένοι έμποροι στην πρωτεύουσα, η ίδια είχε τον μπαξέ της, τις κότες της, τα γουρουνάκια της, κανέναν δεν είχε ανάγκη. Γιατί να βάλει κάποιον στο μαγαζί, να τον κάνει νοικοκύρη και να τον παρακαλάει κάθε πρώτη του μηνός να της δώσει το νοίκι; Μήπως η γειτόνισσά της, η Μαριγώ, που νοίκιαζε χρόνια στην πλατεία το δικό της μαγαζί είχε δει προκοπή; Όλο στο «περίμενε, θα δούμε αύριο» την είχε ο νοικάρης της.
    Όμως ο χαμογελαστός νέος άντρας, που εμφανίστηκε μια Κυριακή πρωί, μετά την εκκλησία, και της ζήτησε το μαγαζί ήταν ευγενικός, είχε τρόπους, δεν γκρίνιαξε καθόλου μόλις άκουσε την τιμή κι όχι μόνο αυτό μα της έδωσε και δυο νοίκια μπροστά. Τις επιδιορθώσεις υποσχέθηκε να τις κάνει μόνος του, έπιαναν τα χέρια του, δεν ήθελε βοήθεια από κανέναν, ούτε φυσικά είχε σκοπό να επιβαρύνει χήρα γυναίκα με τόσα προβλήματα.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Σάββατο, 28 Μαρτίου 2015

Mια ανάποδη ημέρα !

Διήγημα για την υγιεινή διατροφή:
ΜΙΑ ΑΝΑΠΟΔΗ ΜΕΡΑ

Τη Δευτέρα το πρωί ξύπνησα στην ώρα μου, αλλά δε σηκώθηκα αμέσως για να μη φωνάζει η μητέρα μου. Έκανα για δέκα λεπτά τον κοιμισμένο κι ύστερα πετάχτηκα απ’ το κρεβάτι και πήγα στην τουαλέτα. Φυσικά δεν πλύθηκα, έριξα από μια σταγόνα νερό σε κάθε μάτι κι ύστερα, άπλυτος κι αχτένιστος κάθισα στο τραπέζι να φάω το πρωινό μου, φρέσκα γαριδάκια κατευθείαν απ’ το σακουλάκι. Μόλις είδα τη μητέρα μου έκανα το λάθος να της πω καλημέρα. Μου ξέφυγε, δεν το ήθελα, κι αυτή άρχισε να φωνάζει πως δεν έχω τρόπους και επιτέλους θα έπρεπε κάποτε να γίνω σαν την αδελφή μου που το πρωί δε μιλάει σε κανέναν και σκουντάει όποιον βρει στο δρόμο της.
«Με συγχωρείς», είπα. «Δε θα το ξανακάνω. Έχει κάτι άλλο να φάω εκτός από γαριδάκια;»
«Έχει δυο κομμάτια πίτσα στο ψυγείο. Θέλεις να σου τα ζεστάνω;»
Στο άκουσμα της πίτσας ένιωσα το στομάχι μου να ανακατεύεται.
«Μήπως υπάρχει καθόλου γάλα;»
Το βλέμμα της αγρίεψε.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Δευτέρα, 12 Ιανουαρίου 2015

Παραδοσιακά παιχνίδια


Τα παραδοσιακά παιχνίδια όχι μόνο διασκέδαζαν, αλλά προωθούσαν την ευγενή άμιλλα, την ευστροφία του νου και την εφευρετικότητα, το ομαδικό πνεύμα αλλά και την ατομική εξιδανίκευση.
Είχαμε δυο βασικές κατηγορίες παιχνιδιών:
   Στη μια κατηγορία συναντάμε παιχνίδια όπως το κυνηγητό, το κρυφτό και τόσα άλλα, δεν είχαν καν πραγματικό αντικείμενο στο παιχνίδι, αλλά στηριζόταν σε ένα σενάριο ομαδικής δράσης και διασκέδασης, πάντα με νικητές και ηττημένους.
   Στην άλλη, υπήρχαν τα παιχνίδια που απαιτούσαν την ύπαρξη αντικειμένου, από το οποίο έπαιρναν και το όνομα τους, όπως οι βόλοι, το ξυλίκι-καμάκι, η σβούρα, η φακαρόλα κλπ.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Τετάρτη, 17 Δεκεμβρίου 2014

Γνωριμία με το μίνι χάντμπολ

  •   Στo ΜΙΝΙ ΧΑΝΤΜΠΟΛ (χειροσφαίριση για παιδιά) κάθε ομάδα αποτελείται από τέσσερις παίκτες γηπέδου και έναν τερματοφύλακα,(4+1), ενώ υπάρχουν τρεις αναπληρωματικοί παίκτες.
  • Ο παίχτης μπορεί να κρατήσει την μπάλα για 3 δευτερόλεπτα ή να κάνει 3 βήματα κρατώντας την στα χέρια. Κατόπιν μπορεί ή να ντριμπλάρει ή να δώσει πάσα σε ένα συμπαίκτη ή τέλος να σουτάρει στο τέρμα.( Σημαντικό ) 
  •  Η διάρκεια του παιχνιδιού 2 ημίχρονα των 15 λεπτών, με 7-10 λεπτά διάλειμμα (γίνονται και 3 ημίχρονα των 10 λεπτών)
  • Υπάρχουν στο μίνι Χάντμπολ μικρότερες διαστάσεις του γηπέδου και του τέρματος.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Δευτέρα, 13 Οκτωβρίου 2014

1η Πανελλήνια ημέρα σχολικού αθλητισμού:"Όλοι διαφορετικοί ,όλοι ίσοι"

    Στις 6 Οκτώβρη 2014 , οι εκπαιδευτικοί του 7ου Δημοτικού σχολείου Κηφισιάς προσπάθησαμε, αν και.. διαφορετικοί, να συνεργαστούμε και να οργανώσουμε μια αθλητική και πολιτιστική ημερίδα με θέμα: "Όλοι διαφορετικοί, όλοι ισοι".  Η ημερίδα αποτελούνταν απο 3 κύκλους των 2 διδακτικών ωρών, στους οποίους κάθε τάξη ακολουθούσε κυλιόμενα, με την μορφή της κυκλικής προπόνησης, μια σειρά απο δραστηριότητες. Ο κάθες κύκλος αποτελούνταν: 1) απο το αθλητικό κομμάτι, με δραστηριότητες στοχευμένες πάνω στο θέμα της διαφορετικότητας, σε ένα άτυπο πρωταθλημα συνεργασίας, που συντονίστηκε απο τους δασκάλους Φυσικής Αγωγής, αλλά πήρε σάρκα και οστά με την συνδρομή όλων των εκπαιδευτικών του σχολείου  2) απο προβολή βίντεο και συζήτηση στις τάξεις  και 3) απο το εικαστικό και μουσικό κομμάτι που επιμελήθηκαν οι εκπαιδευτικοί των αντίστοιχων ειδικοτήτων.
   Παρά το ομολογουμένως μικρό χρονικό περιθώριο προετοιμασίας, έχουμε την πεποίθηση πως το παράδειγμά της συνεργασίας μας μίλησε στους μαθητές μας , οι οποίοι με τα χαμόγελά τους και την διάθεση τους  , μας θύμισαν πώς η χαρά του παιχνιδιού δεν μπορεί παρά  να είναι αναπόσπαστο στοιχείο της εκπαίδευσης.
   Ακολουθεί βίντεο με χαρακτηριστικές στιγμές της ημέρας. Τα πρόσωπα των μαθητών οπου χρειαζότανε έχουν αλλοιωθεί.Και του χρόνου λοιπόν!




Το 2ο video περιλαμβάνει υλικό που διατέθηκε μετά την δημιουργία του βασικού 1ου video και αφορά τις αθλητικές δραστηριότητες καθώς και τις δραστηριότητες της μουσικής με την κα Σωτηρία:


   
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Δευτέρα, 16 Σεπτεμβρίου 2013

Δευτέρα, 15 Απριλίου 2013

Ένα γράμμα.. μια ιστορία!!


Την Δευτέρα 8 Απριλίου οι μαθητές του Α3 στα πλαίσια της ευέλικτης ζώνης πραγματοποίησαν την εκδήλωση με θέμα: "Μια αλφαβήτα μια ιστορία". Ακολουθώντας το παράδειγμα της δασκάλας τους κ. Πηνελόπης Κοπανά, που συνεργάστηκε με την εικαστικό, τον μουσικό και τον γυμναστή του σχολείου μας, άφησαν στην άκρη τις διαφορές τους, άλλα.. και κάποιες από τις σκανδαλιές τους και έφεραν στην σκηνή ένα αποτέλεσμα που γέμισε με χαρά και περηφάνια τους γονείς τους!
   Στην παρακάτω εικόνα μπορείτε να δείτε τις δημιουργίες των παιδιών με την δασκάλα των εικαστικών κ. Μαίρη Μαραγκουδάκη ,ενώ στα  ακόλουθα βίντεο μπορείτε να δείτε το χορευτικό και το τραγούδι της εκδήλωσης :



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...